Po naszymu

Burmistrzanka – cz. II

Było wtedy w Żorach dużo bogatych, sztramskich karlusow, piyknych jak malowane lalki, kerzi sie chcieli burmistrzowyj cerze przipodobać. Chocioż byli to synki z dobrych domow, kusiła ich chyńć zostani...

Burmistrzanka – cz. I

Jak sie Marta narodziyła, to jeszcze żodyn niy wiedzioł, co to za zbestwione i zochciywne dziecko bydzie. Hebama – kero jom odbiyrała – zaroz pedziała łojcu Marcinowi, że bydom śniom mieli...

Gichta – cz. V

Utopkowi sie uszy od gańby zaczerwiyniły. Jeszcze takij chrubyj baby na łoczy niy widzioł, a co dziepiyro poprzoć sie z takom. Otworził z ciekawości gymba choby mały bajtel. Hilda wylazła z wody i idz...

Gichta – cz. IV

Zawołoł „Rudi” do sia Jorgusia jąkały i godo:– Od dzisioj, żeby my dalij w zgodzie żyli, musicie wiynkszo flaszka nosić! Powiydz to tym twojim kamratom, „zieleźnikom”, ro...

Gichta – cz. III

Ledwo sie znojdli pod tym drugim stromym, a tu jak niy gwizdnie do tego, kaj przedtym stoli! Yno drzizgi leciały, a w łoczach same gwiazdy wszyjscy widzieli. Cołko godzina trwało te bombardowanie.

Gichta – cz. II

Wszystko utopkowi pasowało. I to, że gryfno Waleska przichodziyła ze swojom służbom nad jego stow, że targali synki dlo nij mamałuszki z jego stawu i ryby chytali tyż w jego stawie, ale jedno go mierz...

Gichta – cz. I

Bardzo downo tymu, kiedy wszystkie utopki w rzyce Rudzie żyły jeszcze w wielkij zgodzie, przikludziyła sie nad paruszowski stow strziga Matilda

Kregulec – cz. III

Kregulec był znany szyroko i daleko, bo sioł postrach tam, kaj sie pokozoł ze swojom bandom.

Kregulec – cz. II

Posiadłość Wańka leżała w dolinie miyndzy niywielkimi górkami porosnytch gynstymi lasami. Dostoł to za nagroda za długi walczynie przi boku ksiyńcia w Ziymi Świyntyj, totyż na pamiyńć o tym doł wiosce...

Kregulec – część I

Bardzo downo tymu niyjaki Miyszko, kery był piyrszym ksiyńciym śląskim, postawiył wielko warownia nad brzegym Odry, keryj dali na miano Racibórz.

Mulorz VI

Tonuś, jak to usłyszoł, zaroz se przipomnioł o tyj Cygonce, kero Zefkowi wtedy wrożyła. Był wtedy śnim we Staroku przeca. Teraz se to do kupy poskłodoł i już był w doma. Godo do swojich „szna...

Mulorz – cz. V

Roz-dwa sie znojd w tym miejscu, w kerym mu „Jaroszek” kozoł „zbójnickigo skarbu” szukać. Godali jedni na te miejsce „Odnoga”. Tu go jednak sztopło na całego. Brzo...

Mulorz – cz. IV

Kwiotek mu droga rozświytloł naokoło i szoł se Zefek po zielonym lojfrze ze zajynczego szczowiu, przeplotanego biołymi kwiotkami siodmoczkow. Czworolisty, kokoryczki i szyrokolistne kruszczyki rozs...

Mulorz – cz. III

Jak ci sie udo w całkości przinieść tyn kwiotek du dom, to drab rano, zanim słońce wylezie, gnej na Kyncyrz, przelyź przez Ruda i rzyń ku losku, tam kaj te młode brzozki rosnom.

Mulorz – cz. II

Wszystkich zamurowało, żodyn sie niy śmioł ruszyć, bo zaroz te psy zaczły wyrczeć i zymbiska szczyrzić, a łoczy im błyszczały zielonozłotym światłym. Sojczyno stoła w siyni i cofła sie do zadku. Siągł...

Mulorz – część I

Józef Pochcioł z Rownia mioł ciynżko robota – mularka to niy to samo, co siedzieć kańś w biurze i filerym szkryflać literki po jakiś tam biołyj szkartce papiorzannyj.

Anusia – cz. VI (ostatnia)

Jak już sie znojdli na rybnickim rynku, Ludwik wrzeszczoł na tego kyndroza rostomajnte komyndy, kere sie koniom noleżom, ale kaj tam świni do takich „ułańskich” komynd.

Anusia – część IV

Ostatni zawody, kere im wymyśliła, przeszły do historie naszego miasta Rybnika.

Anusia – część IV

– Co tyż to za gańba? Dyć Starka mi godali kiejsik, że wyście sie wydowali, a za dwa miesiące chrzciny były.– To były inksze czasy. Tego ci starka niy godali, że mi bronili za taty sie wyd...

Anusia - część III

- Od dowiyn downa wszyjscy na Smolnyj mogli na Niwie krowy paść, a teraz nom te wielki pamponie zabroniajom. Wielce się prawujom o te niczyje morgi, kożdy by do sia chcioł nojwiyncyj uszkubnyć. Nic yn...